bu kent ağlıyor artık
sensizliğin pençesinde
kıvranıyor denizden çıkmış balık gibi
çırpınıyor sensiz kalan aşkım
gittikçe sessizleşiyor
bu kent susma orucunda
şimdi kalbim konuşuyor seni
anlatıyor dünyaya
rüzgarda savrulur kara saçların
biliyorum
ölmek geri getirmeyecek seni
ancak kavuşturur bizi
gökyüzünün mavi koynunda
sana kavuşmak istiyorum
ulaşılması zor yıldızlara
uzanıyorum ellerime değecekmiş gibi
tutsam ellerini
o zaman diner acılarım
ve sonbulur kalp sızımö
©dermanız
R