bir insanın gözünde
geçmişi gözlemiştim
geçmişin izlerini
gözünden özlemiştim
işte durum böyledir
bir kaos ki içimde
her an bambaşka bir renk
bambaşka bir biçimde
sesimde acılar var
kanatmışlar her yanı
ya Rab ne sabırlar var
süründürür insanı
ağlamak gelmiyor ki
içimden mi içimden
ne desem bilmiyor ki
hep ayrı bir seçimden
deştiler bu parmağı
yaraya tuz bastılar
yere basan toynağı
gökyüzüne astılar
ne kadar şaşırdılar
yolları şaşırdılar
demek ki iş bu kadar
sonsuzu aşırdılar
sonsuza doğru bakan
gözlerim konuşsunlar
körlere anlatamam
onlar hep konuşsunlar
sağırlar duyamazlar
sessizliğin sesini
dilsizler diyemezler
gerçeğin hecesini
dert ki dert süründürür
dertlere büründürür
ne gündüzü bilirsin
ne de bir gecesini
©lahuting
V