Ey benim gizli yaralarımın sesi,
Ey benim gizli sevdam.
Ne garip değil mi?
Yarama tuz olan da sensin, şifa olan da ve hatta yaralarımın seside.
Tüm gün boyunca koca şehre kafa tutan bir ben, senin sokağında kanıyor yaralarım.
Balkonuna çıkıyorsun, gül yüzünü görünce kanatlanıyor yaralarım.
Yarınlarım umutlanıyor.
Âh benim yüzümü güldürenim,
Âh benim yârim, yaram, yarınım..
Bak yine aklıma geldi gülüşün, tıkandım,
Şayet ondan daha güzel bir şiir yazamam, bağışla...
©ferideg
F