Mekandan münezzeh bir yerde
İnsan doğdu topraktan
Şefkatiyle yoğurdu yaradan
Hırsına yenik düştü şeytan
Kovuldu rahmet kapısından
Insana yalnız bir yasak koydu
Ama insan henüz toydu
Merakına yenik düştü bir sebeple
Tövbe edip yalvardı edeple
Ademoğlu kendini dünyada buldu
Beşer için dünya ne zorlu yoldu
Habil Rahmana hakiki kuldu
Ölümü kardeşinden oldu
Ne ölüm ne katil son buldu
Nesiller ve nebiler geldi geçti
Allah insan oğlundan onu seçti
Muhammed koydu annesi adını
Onu görenler aldı cennet tadını
Zalimler kolunu kanadını kırdı
Oysa peygamber her zaman hürdü
Ummetine hakikati anlattı
O ümmeti cennete götüren kanattı
Vakti geldiğinde hayatı son buldu
Öksüzlerin gözleri yaşla doldu
Şimdi yetimler yollarını gözler
Bizi unutma ey şanlı peygamber...
©mevzubahis
O