pencerem kilitli yüreğim sağır
kapılarım kilitli sözlerim ağır
yaralanan, bir gül gibi' yim
halim perişan hayatım kâhır
Anne ben doğar ken ağladım
büyüdüm şimdi hep dışlandım
sorma bu yerde artık yorgunum
büsbütün yarınları ma dağlandım
uyku yüze vurmuş gözler nemli
yaşlar akınca hüzünlü bu vakit
bahar da ne kış gördüm oysam
acı tatlı yaşatıyor ah! matemli
Anne söyle ben şimdi nerde yim
yoksa hayat sessiz bir ben miyim
yönü mü kaybettim tahammül yok
yok ama varlığım la ah seninle yim
rüzgârın olsam yanına essem
yıldız olsam saçlarına düşsem
ama hayalinle ah gecen deyim
geceyi aydınlatan sevgi versem
şimdi tüm dost bildiğim insanlar
arkamdan vurur oldu kanatır lar
zalimin elinden gelen kötülüğüne
siper etsem geceyi gece susar lar
anlayan bulunmuyor kime derdi mi
yoksa hep hayal kırıklığına denk mi
niye böyle anne hep içim gidiyor bu
dünya sadece bana karşı denir mi?
Annem gülüm açmadan soldu
susuz benim gibi sevgisiz kurudu
ama içimde yitirdiğim birşey
var gerçek zamanlı acı vurdu
" yaşadıklarım birer rüya olsa keşke "
C