Her gece kanayan yaramı şiirle sardım.
O kadar sardımki, söz bitti, cümle tükendi.
Mürekkep kandan olsa, katliam yapardım.
Ne adem kalırdı ne hava, cihan biterdi.
Saramadığım yaralarım oldu, kabuk bağladı.
Sırf o yüzden habil ile kabil yaşadı.
Âlem, soyuna soy ekledi,
Bana ise, tek kâr, acılarım kaldı.
©yılmazönür
Y