Seni yüreğimde koca bir yere saklamıştım
gülüşüne aldanmıştım
oysaki melek yüzlü şeytanmışsın
Seni nasılda anlamadım
Severken insan aldanıyormuş
kalbi boşluktaymış gibi
Mor menekşeler içinde sakladım seni
Lavanta çiçekleri ile süsledim
Göz bebeğim de sakladım gizlice
Kıskanırdım seni kendimden bile
Nankör kedi misalince üzüntüler içinde
Ardına bakmadan çekip gittin
Şimdi kime gidersen git
Bu yüreğim sana hep yanık
Gönlümdekine çare bulamam
Kendimi mor menekşelerimle avuturum
yüreğinden de geçemem
Yokluğun ızdırabım olur diye düşünme
Lavantalarım sen kokmuyor artık
Geldiğine bayram eden gönlüm
Gidişine ağıtlar yaktı diye sanma
Hüzün adım, sen değiştiremezsin
Yokluğunu kendime gül bahçesi yaptım
Şimdi kime gitmek istiyorsan git
Senin kokun sinmiş heryana
Çiçeklerime de hayallerin bu bedende dünyama
Seni unutmak mı asla
Bu yüreği sana birdaha vadedemem
O Hilal kaşını hiçte umursayamam ...
K