O iki büyülü sayılı günden iki ay sonra;
Özne yaparak seni bir şiir atmıştım ortaya,
Ve bunun bedelini ödettin bana çokça...
Duygularımı şiire dökmeden öncesi,
Düşlerim senken,senin düşlerin kimdi?
Sonradan mı hatırlamıştın beni...
Sözlerinle yaraladın yine de sevdim.
Ardından kovdun beni,geri geldim.
Gururumu ayaklarına serdim...
Kim kimi kırdı,
Kim,kimin geçmiş yaralarını
Kanattı,hepsi kayıtlı...
Turgut Uyar gibi “sevgim acıyor".
İtimâdsızlığın sancısını taşıyor,
Ve ardından bir hicran doğuyor...
İnanılmamışsa eğer sevgi;
Geriye daha ne kalır ki?
Kanamaya hazır bir yara izi...
©şiiryazan.
Ş