Mahsende kalmaktan yaralı yüreğim
Parmaklıklar ardında haykırışım vardı
Ben yalnız sesimi kuşlara duyura biliyordum
Kara zindan aldı ömrümün yarısını
Karanlık gecelerde ay vuruyordu
Parmaklıklar ardına,,,!
Günden güne eriyen mum ışığının
Altındayım sanki,,
Kırlangıç yuvasindaki kuşlarla konuşuyordum
Keşke birde dilleri olsaydı
Zaman gecmiyor parmaklıklar ardında
Ne gardiyan uğruyor mahsene ne suçlu Getiriliyor
Saatler geçmiyor ay karanlığa bürününce
Suçum ölümdü biliyorum
Ömürden kalan son parçam yüreğim
Belki yarınlara ayrılan bir hikayem
Belkide bir mezar taşında ismim olacak
Mahsende kalmaktan yaralı yüreğim
R