Her sabah sensiz uyanmak
Sesini, gülüşünü ve gülen yüzünü
Birdaha görememek
İşte en ağır yaramdır bu
Seninle gezdiğimiz o kuğulu parka
İlk kez bana baktığın o muazzam ana
Ve bana bakarken yüzünde oluşan
O en içten tebessümü özledim
Yarim sen gideli tam bin dört yüz gün oldu
Ben sensiz koca bir viraneye döndüm
Günleri saydım hep o günü bekledim
Kavuşacağımız o gün için yaşadım ben
©furkansyn
F