Bazı acıların çaresizliği varmiş.
Olmayacağını bildiğin
Ne dua'da anmaya,
Nede hayalini kurmaya hevesinin olmadığı Kursağımızda kalan koca bir yaşam var.
Yaşamak bazen gerçekten öldürür insanı.
Oysaki hayat yaşamaktan geçmez mi? Hayatıma dahil ettiğim her acıyı.
Sevgiyle besledim ben.
Kendime mahcup olduğum kadar
Büyüktü nefretim.
Sadece kendimi özledim.
Ne bir kedi sevesim kaldı.
Ne bir çocuğu saçlarının kokusundan öpeceğim.
Kaldırım taşının arasından başını göğe uzatan çiçek bile umut olmaz artık bana. Sevmem artık masum papatyaları.
Yarıda kalan hayatlar!
Umarim cennete buluşuruz.
©gül-kurusu
G