Bir dua gibi yükseldin içimden,
Ellerim açıldı, ama göğe varamadı.
Bir hikâye gibi başladık biz,
Sonu yazılmadan, yarım kaldı…
Sen gittin, ben sustum, şehirler de,
Bir rüzgâr esti, adını fısıldadı duvarlara.
İçimde bin yangın, gözlerimde soğuk bir kış,
Biliyor musun? İnsan bazen ağlarken bile üşür…
Gelmeyen mektuplar gibi bekledim seni,
Saatler durdu, yollar kısalmadı.
Bir çığlık kopsa içimde, duymazdın,
Çünkü sessizlik, en büyük feryattı…
Adın hâlâ dualarımda,
Ama cümlelerim yarım…
Bir dua gibi yükseldin içimden,
Ama bu kez, amin diyemedim…
©draven
H