Bir sigaranın tadın da muhabbet bile edemedik
Sen ile ben,
Ne bir bardak çay bitinceye kadar, ne bardakta ki çay soğuncaya kadar
İki kelamı bir araya getirip, biraz hayale biraz da hüzüne dalamadık
Denizin kıyıya vurması gibi, saniyelik belki de dakikalık bile kalamadık
Dost kervanın da birer benzetme gibi, olduk ama dostlar sofrasında bulunamadık
Hangi rengi, hangi takımı ve en çok neyi sevdiğini bile öğrenemedim
Seni soranlara tek, tek seni işleyerek anlattım bir kimse de anlamadı
Velhasıl ikram hayatın nasıl bir toz bulutu olduğunu
Hangi üzüntüye kapılıp, hangi kelam ile muhabbet edeceğini öğretemedim
Bir sigara bir çay içip hiç aynı manzaraya bakıp hayaller kuramadık
Hiç dostlar sofrasında kafaları buluncaya kadar içip aşkı anlatamadık
Aslında biz sadece oyun oynayacak kadar çocuk ve düştüğümüz de ise ANNE diyecek kadar bir olduk
Bunca yaşanmamışlık varken, yaşadıkları yeter mi? Bir insana
Muhabbet isterken gönül, dil suskun kalır mı?
Hangi cümle, hangi beyit ve hangi mısra dizleri anlatacak kadar güçlü şimdi
Ve sen en yakın arkadaş kavramın, en güzel çocuksu duyguları için de ki
Gençliğimizin ise yaşanmamış, anlatılmamış muhabbetlerin en güzel hatıraları ve en güzel HAYALLERİ...
YAŞAYAMADIK, İZLEYEN VE ÖZENEN olabildik sadece
©mazlumbiri
T