Gözlerin diyorum, o derin kuyular...
Baktıkça kaybolduğum,her baktığımda yeni bir anlam bulduğum.
Bugün o bakışların sıcaklığı yoktu üzerimde.
Sanki güneşin batışıyla birlikte o da çekilmiş gibiydi.
Gözlerin, bir umman gibiydi benim için.
Dalgalarında huzur bulduğum, kıyılarında dinlendiğim.
Şimdi o umman sessiz, dalgasız...
Bakışların... Ah o bakışların!
Bir dokunuş gibiydi ruhuma.
En karanlık anlarımda bir ışık huzmesi gibi içimi ısıtırdı.
Bugün o sıcaklık da yoktu.
Bir boşluk, tarif edilemez bir eksiklik hissediyorum.
Gülüşün... En güzel melodiydi benim için.
Duyduğum anda bütün dertlerimi unuttuğum, içimin neşeyle dolduğu.
Bugün o melodiyi duyamadım.
Sanki dünya sessizleşti, bütün sesler anlamsızlaştı.
Bu gün yoktun... İşte bütün mesele bu.
Gözlerin yoktu, bakışların yoktu, gülüşün yoktu.
Sanki bir bahar günü çiçeksiz kaldı, bir yaz gecesi yıldızsız.
Umarım yarın, güneş yeniden doğduğunda, sen de olursun.
Gözlerinle, bakışlarınla, gülüşünle...
Çünkü sensiz geçen her an, yarım kalmış bir şiir gibi...
©aliokka
74426
A