Görmek istemediği kadar körmüş gözler. Bilinmedigi kadar yalanmış gerçekler. Doğmadığı için sevilmezmiş güneş. Gelip de yakınca hissiz kalpleri,
Sevilecegini zannedermis oysaki.
Anladım ki insan yetinemezmiş tebessümün varlığıyla. Boşluklarını kumlarla doldurmaya çalışırmış Doluymus yolun sonu karanlıklar Hayata engelmiş tüm kolaylıklar. Yaşamak kat be kat zormuş ölmekten. Değilmiş önemli olan, seninde bir insan olduğun. Sana değer verebilmek için mal varlığına ve ten rengine bakarlarmış. Tüm önyargıları ile insanlık yarım kalmış ve biz merhametsizligin üstüne doğmuşuz.
©zehrac
Z