Sevdiğim meltem kokar saçların,
Her sabahın seherinde bir rüzgar eserdi.
Uzaklardan gül kokunu getirirdi bana,
Hasret yüklü yüreğim kokunla demlenirdi.
Şimdi sensiz meltemler soğuk eser,
Yüreğim ıssız kaldı, kokusuz kaldı.
Hasret ateşi yakıyor içimi,
Her an seni arıyor gözlerim.
Nerede o güzel kokun, o şefkatli dokunuşların?
Nerede o sıcacık gülüşlerin, o anlamlı bakışların?
Yokluğunla sensiz kaldım,
Yalnızlık çöktü üzerime, karanlık bir duvar gibi.
Geri dön yar, hasretim bitsin,
Yüreğimdeki hasretin dinsin.
Tekrar koklayım saçlarını,
Duyayım tatlı sesini.
Sensiz ben bir yaralı kuş gibi,
Kanatları kırık, uçamayan.
Dön yar, beni sensiz bırakma,
Sensiz bu hayat anlamsız, bir hiçlikten ibaret.
Bir meltem gibi es yeniden üzerime,
Kokunla doldur ciğerlerimi.
Seni tekrar görebilsem,
Dünyalar benim olurdu, o an biterdi hasretim.
©hasanbey.
H