E

Yarınlar...

Bir tebessümle uyansak
yarınlara,
Yürüdüğün kaldırımlarda,
Karşına ne çıkacak?
Bilmediğin bir yol mu?
Tanımadığın bir silüet...
Ya da yüzüne vuran,
Bir esinti...
Her adımda geride bıraktığın,
Bir nefes.
Alıp giden ayakların.
Nereye olursa mı?
Senin istediğin yere mi?
 Ve
Ellerin cebinde...
Belki üşüdün.
Veya sıcacık...
Kim biliyor?
Oysa ki,
Gökyüzü gibi mavi ve özgürsün.
Hiç kimsenin seni anlamadığı,
Duymadığı kadar...
©emranca