HASRETİM
Uçurumun aşağısındaki farklı dünyada ,
Ruhum dibini kazarken kuyunun,
Anılarca yeşeren sevgi tohumlarına ,
Renk katar; beyaz ve masum.
Hasretim beyaza;
Munis mülahazalar akseden.
Her renk bambaşka bir diyar,
Her koku alır götürür geriye.
Paramparça kalbim duraksar,
Kaybedilenlere artık dönemeyince.
Hasretim siyaha;
Bana beni anlatan.
Çoçuk başımla kurduğum hayallere,
Masmavi dünyama kayıyor aklım.
Hasretim özgürlüğe açtığım yelkene,
Şimdi kimse bilmez dünlerime ağlarım.
Hasretim maviye ;
Gönlüme sığdırıp doyamadığım.
O saflığın, bir şey bilmezliğin,
Kuş uçmaz, kervan geçmez yollarında,
Savurduğum pespembe sevincimin,
Kadrini bilmezmişim zamanında.
Hasretim pembeye;
Huzur kokan, en derinden,
Genzime dolanan her koku,
Cennet yaratır zihnimde.
İçimde kabaran sorgu,
Pişmanlığımdır geçmişe.
Hasretim duruluğa;
Acıları unutturan.
Kanatlarımı açıp uçasım var,
Bir melek misali gökkuşağına.
Eskiden olan mutluluklar,
Artık uğramaz kapıma.
Hasretim renklere;
İçimde hüzünü büyüten.
Hasretim güneşe;
Çiçekleri sevdiren.
u.printer
U