YARIŞMA

kan ter içinde uyandığım bu gece,seni gördüm rüyalar aleminde
uçurumun kenarında oturuyor bakıyordun çok uzaklara
ne kadar seslensemde bakmıyordun bu tarafa
ne zaman yaklaşmak istesem önüme bir engel çıkıyor sorma
hayattan bezmiş gibi bir halin vardı,yorulmuştun galiba
yorgunluğun yüzündeki her bir çizgiden okunuyordu
bıkmıştın sanki yaşamdan,hayatı sorgularcasına bakıyordun
aniden kalktın ayağa bir adım attın uçuruma
tek bir adım kalmıştı seni yaşamdan ayırmaya
gözünü kırpmadan attın o bir adımı da
ben hiçbirşey yapamazken şahit oldum intiharına
rüya olsun diye sayıklarken irkildim penceredeki kuşun ötüşünden
doğruldum hemen sarıldım telefona aradım seni
oysa ısrarla meşgule attın sen beni...