Ruhum ben ruh , benim hanemdir bu beden
Nefes aldığım ilk andan itibaren
Ağlamaklı bebekliğim, hınzır çocukluğum
Delikanlı gençliğim, olgunluğum
Bastonu ilk tuttuğum köşemdir bu beden
Sarı saçlarına dokunduğum
Yeşil gözlerine vurulduğum
Saklı gizli köşe başlarında buluştuğum
Bebeğimize ilk kavuştuğum
Zeybekten horona, halaydan bara koştuğum
Anılardır bu beden benim
Vakit geldi, saat ölüme beş var
Zaman artık hiç olmadığı kadar dar
Bilirsiniz sevmem vedaları çıkın odamdan
Sevdiğim gel son bir kez öpeyim dudağından
Anlaşılan kiracıyız bu bedende
Kalanlarda gurbette gidenlerde
Alışırız elbet bir gün toprakhaneye
Elveda dostlarım elveda artık bu son veda
Mehmet SİCİM
M