Yaşadığımız dünya, aleminde,
Nice insanlar vardır ki,
Bazıları bir bülbül misali gibi,
Her haliyle insana sebil huzur ve mutluluk verir.
Bazıları da bir karga misali,
Çöplüğü eşelediği gibi,
Durmadan yüreğinizi deşer,
Bülbüller ise daima gül dalına konar,
Güllenir, gül gibi kokar, mutluluk verir,
Kokusundan nice gönüller müferrah olur,
Sevgiyle buluşur, inşirahla bütünleşir.
Bu yaşadığımız dünya aleminde,
Nice insanlar vardır ki,
Bazıları birer karga misali,
Hep karartır hayat yaşantımızı,
Çünkü kargalar nedense ekseri,
Hep kokuşmuş leşlere, çöplüklere konar,
Leş gibi kokar, kokusundan nice gönüller hep rahatsız olur,
İnsanlar o pis kokudan mutsuz olur, uzaklaşır.
İnsan dediğin, bülbüllere gül olmalı,
Gül gibi kokmalı, insanlara huzur ve mutluluk vermeli,
Karga misali karanlık olmamalı,
Güllerle dolu bir dünya için,
Her bir gönül bülbüllerin şarkısını söylemeli.
Bu dünyada bir bülbül olabilmek,
Bir güle konup huzur verebilmek,
Sevgiyle, mutlulukla dolu bir yaşam sürmek,
En güzel hayal değil mi,
Her günümüzü bir bülbül gibi yaşamak.
Yaşadığımız bu dünya,
Nice çiçeklerle dolu,
Bülbüllerle şenlenir,
Kargaların gölgesinde kalmamak,
Bülbüllerin şarkısında huzur bulmak.
©hasanbey.
H