Hayat sevmedi değer vereni deyersize coştu.
Bir çocuk sevilirken bir başkası anneye koştu.
Bir kadın ayrıldıysa o bağlar kopmuştur zaten.
Bir erkek sevmişse ölümüne gitmiş sevdadan
Sevilmeyi hakketmedi sevenler kimlere kaldı.
Aşkı beklemiş çiçekler çiftsiz kaldı bir bahara.
Ayrılan bulutlar sessizce ağladı yarınlara.
Buluşmalar ertelendi ihanete uğrayanlara.
Sabahları veren mutluluklar gibi.
Sevgininde deyeri bulunur masallarda.
Kışı beklemiş dondurucular hissiz kalmaya.
Yazı özlemiş ılımanlar sokaklar dolaşmaya.
Çifti kumrular süslenmiş bir sonra kı, bahara.
Yazları sıcak geçer sevgililerin anlaşmasıyla.
Bunaltıcı geceler yalnızlara kalmış acıya kafa.
Poema yazmış bir genç gibi vardı bir hayeller.
Geceleri uyumadan düşünen yazıcı çok sıkıcı.
Sevgisiz kalemin mürekkebi donar yazamaz.
Kırık yazar hissetdiğini belki artık bitmiştir o.
Gençliğimizi alan sabahlar yine dönmez geri.
Gece mutsuz olmanın ayrı kederi olamaz yine
Kimselere müthiş yaşam yeri bu olsa gerek.
Bazılarına zerre kadar şans vermeyi düşünse.
Hayat acımasızken bizlere sunulanlar vefasız.
©elçinyusuf
E