Mayınlarla dolu bir hayatın
Son cephesindeyim.
Süngümü takmışım beklemekteyim.
Hayat zor diyorum kendime, düşmanı karşıda gözlemekteyim.
Oysa düşman içimde!
Sıra sıra yıkılıyor gönlümde ki selviler.
Bu yaşam savaşında ölüyor masum gençliğim..
Saatlerin her dakikası, yakınlaştırırken sona
Mezarıma taş yüklemekteyim..
Postallarım yırtık, üzerimde barut kokusu.
Hayal kurmaya yok vakit, yaşam ölüm korkusu...
Bir varoluş bir yokluk...
Nöbetçiler uykuda, parolalar unutulmuş,
Son belli değil, sonrası yok.
Dert değil, son dal kaldıysa cigara
Sınırları keskin ruhuma, mülteci kabul etmemekteyim..
©uğurünver
U