Gökkuşağının boyadığı,
Sabaha küskün esen bu meltem rüzgarları,
Sükûnet içinde kıvranıyordu ilkbaşları.
Bir kaba saklayıp, teselli etmek istedim.
Canı yanmasın diye fani günlerden gizledim.
Rüyalar da bile yalnızlığı tatmasın diye,
O mışıl mışıl uyudu, ben onu izledim.
Sonra gözlerinden yaşlar damladı,
Kâbuslarımın nasıl can yaktığını anladı.
Yağmurlarla birlikte ağlaştık senelerce,
İçimiz de bir dirhem de olsa mutluluk kalmadı.
Ve farkettim ki bu şair yorulmuş,
Yaşam savaşında yenilince.
©ggurkann
G