Eğer gönlün benimleyse uzakta olsan bile yakındasın,
Madem gözüm seninleyse neden bu kadar uzaktasın?
Bu fani dünya da yollarında bile beklerim de,
Ne olur bir kere de bu kader ahımı almasın.
Kül tablam da çığlık çığlığa yorgun izmaritler,
Adımlarım hapse teslim kalır sessizce panikler.
Her şeyden vazgeçmiş karamsar bir şairim
Ama hala yaşam sürem biraz da olsa umuda sahipler.
Kırılan kalp geçen saniyelerde ölüme varır.
Feryatlar sessiz kalır kimse duymaz.
Ama canı çıkarcasına susmaz bağırır.
Neden varlığım bu hayata uymaz?
Bilinmezlik içinde turlar oldum hep aynı yerleri.
Sahipsiz kalmışız, çekmiş kader bizden elleri.
Karanlıkla ısınırım çaresizce başka şansım yokken,
Tam her şey bitti derken yine üşütür beni yalnızlığın yelleri.
©gurkanshn
G