karanlıklar geçit vermiyor
Mayınlar kol kafa kopuyor
günler zehir gibi tatlı bazen
yakan içimizde zaman oluyor
uykular bölünüyor gözlerim de
yarınlara hasret kaldım izlerinde
engel oldu bana dağlar ölüm gibi
hayatta saf oldum kandım bende
çocuk gibi yitirdiğim bahçeleri
koparılan dalında yalnız gülleri
gece karanlık dolunay gökyüzü
bir başka alem dünya hayalleri
yaşama sevincim onlar
kalbim galiba bu kadar
kolay değil bunca derde
bir şey yok ki hüsran var
C