Her gece başını koyduğunda yastığa,
Açılmıyorsa göz yaşlarının kapakları.
Yorma ruhunu boş yere.
Anlamazsın, anlayamazsın yağmura olan sevdamı
Büsbütün bir kalabalığa attığın çığlıklar,
Yankılanmıyorsa başı arşı delen dağlarda.
Yorma kulaklarını boş yere.
Duymazsın, duyamazsın sessiz kalan feryadımı
Her sabah neşeyle selamladığın güneş,
Eritmiyorsa damla damla benliğini.
Yorma hislerini boş yere.
Hissetmezsin, hissedemezsin karanlığa olan sevdamı.
©lafügüzaf_
L