yatıyordu, uzanmış kanepeye
duvar saatinin o sinir eden sesi bölmese,
geceyi ve odanın sessizliğini;
yolculuk yapıyordu bütün benliğiyle.
kaybettiği savaşları düşünüyordu,
hatalarını, keşkelerini, aptallıklarını...
boşunaydı bunca sıkıntı,
kalktı ayağa,
açtı penceyi,
kaldırdı kafasını.
gökyüzüne baktı.
bir yıldız kaydı.
milyarlarca senede oluşmuştu,
insanın yarına çıkma garantisi yoktu.
milyar yaşındaki yıldız bile söndü.
şu kısacık ömrümüzde
gereksiz bunca cile
Salih YANMAZ
©gslhynmz
Z