baharda esen hazan yeli
estiğim yerden rüzgâr seli
hayat içinde yaşam hevesi
dökülen yaprağa döndüm
kin kusar geceler gündüze
ne bir güneş doğar üzerime
bürünüyor mutluluk kedere
söyle bana yaşamak bu mu
gün yüzü görmedim doğdum doğalı
doğuştan benim kalbim yaralı
uykusuz gözlerim hep yaşlı
gençliği yaşamaya dan soldum
itip kaktılar ömrümü harcadılar
hiç yoktan sevinci hüzne çaldılar
boş yere bunca yaşadığım yıllar
şimdi beni unuttu herkes bir kenarda
yaptıkları yanına kâr kaldı
beni birden bir sancı sardı
anladım ki kalbim yaralı
çocukluğumu çalıp gittiler
©cihan3
C