Şimdi sessiz bir gemi yanaşır
limana deniz olur dalga dalga
O masmavi gökyüzü nün serin
Bir haziran gecesinde yağmur
zamanı gözlerim dökülen yaşla
Yalnız yaşayan ben değilim
Bin yıllık yanan o yıldızlar dı
Zamana yenik düşen olmadım
Bin asırlık yıkılan o çınarlar dı
Gövdesi kurumuş sararıp bu solan
Bir dalın yaşama istediği bulunan
karanlık avuc umda hasret sarıyor
sürdüğüm hayatım umut ve yalan
bir yanım geçti seneler yılları
yıllar ömrü ne eyler bu baharı
canım canımdan gider dert te
nefesim çıkmaz şimdi yarınları
göremem imkân vermiyorlar
geçmişi mi hep sorguluyorlar
doğan güneşi artık göremem
çünkü özgürlüğüm çalıyor lar
yaşamak isterken rüzgârı
ardına katarak çocuk gibi
bazen kendi kendimi avutur um!
hayat a küssem herşey den uzak
kendimi atsam hayal e düş tuzak
son bulup vakit el değdiği tetikte
üşür kalbim son bir kurşunla ısınak!
kalbim çırpınan deniz misâli
akacak öyle zaman ah! leyli
gidiyorum sürükler deniz de
kaybolur um gelmem ah! geri
C