Ellerimizi uzattigimizda hep tutunacak bir yer ararız
Dizimizin kanaması korkutmaz bizi
Deli cesaretli çağımızda yenilmeyi öğrendik
biz
Sevmek kelimesi mahkum oldu bize
Hep şiirlerin eksik kitalariydik
yada hiçbir cümle bizi anlatmaya yetmedi
Kolayca sustuk içimizdeki fırtınaya rağmen
Beklediklerimiz hiç gelmedi
Olsun istediğimiz herseyi zamana bıraktık
Oysa ne sabırsız çocuklardır
Oyunları bile bozardik
Kuralsizdik
Nede yorgun kaldık gece vakti
Oysa bütün gece yıldızlar bizim için yanardi
korkmazdik düşmekten
öptüğünde geçen yaralarimiz vardı
Şimdi başkasına meçhul yaşıyoruz
olmazsa olmaz diyoruz
kimi düşünsek merhem olarak
bir yara daha ekliyor yuregimize
. . .
A