Zamansız göçüp gittim
Çiçeklerin kokusuna inanıp da yittim
O nankörleri sevip de bittim
Her gün doğumu ölüp
Geceleri dirildim
Beyaz bir sayfa eşliğinde ölüleri dirilttim
Hayattaki tamlamaları belirttim
Sonra ne mi oldu
Klasik
Önce kendim sonra çevremdekileri delirttim
Her geçen dakika mezar taşına bir harf yazdım
Kışı eksik olmayan bir yazdım
Yaza kafa tutan bir ayazdım
Toprağım kadar canlı
Ve ölüm kadar beyazdım
Aklıma nerden geldi bilmiyom ama
Kadere bi’ mektup yazdım
Yazdıkça azdım
ve mektubu yırtıp camdan aşağı fırlattım
O gün inanmayı bıraktım
Inandığım her boka
Hayatım uçup gitmişti adeta
Kendine yeni yörüngler aramakta
Intihara meğilimi arttırmakta
Amaçsız geçen her dakika
Ama ben inadına yaşıcam
Çünkü *** bir mazoşistim
Anlayacağın dostum yaşamayı seçtim
©abonten
A