yaratılışını yaratıcaya adayan insanlardan öğrendim beklemeyi
tüm gayesine sevmek tohumunu eken insanları okudum
ölmenin de yaşamak kadar kıymetli olduğunu hatırlatan ölümleri gördüm
erdemli hayatlarla tanıştım,
görecesiz iyiliklerin olduğuna tanıklık ettim
doğrunun yanlış, yanlışın doğru olduğu bir zamana şahit oldum
tüm doğru ve yanlışların ötesine giden bir yolda
koşar adım ilerleyen insanlarla omuz omuza verdim
lakin insanları gördükçe tökezledim
tökezledikçe kalktım
kalktıkça koştum
ve nihayetinde yoruldum, başardım
benim için hazırlanan zincirleri kırdım
bir kadının saçlarını kendime mesken eyledim
bir gülüşü ülkem yaptım
bir gamzeyi mezar bildim
ve ben artık yaşamayı öğrendim..
S.ylmz
R