Yaşamın mevsimleri
Mutluluk;
Bir yaz sabahı gibiydi
Göz açıp kapayıncaya kadar geçerdi
Sevinç;
İlk bahar yağmuru gibi
Vakitsiz gelir, vakitsiz giderdi!
Hüzün;
Sonbahar ayazından alıntıydı
İçini titetirdi, olur olmadık zamanlar da
Keder;
Kış mevsimin saniyelerinden kesitlerdi
İliklerine kadar içinin buz kesmesine sebepti
Ve İNSAN hepsinin toplamıydı,
Tek anda hepsini yaşar
Tek başına ayakta kalmaya çalışırdı
Ve birde 5. mevsimi vardı insanın
Az kişinin yaşadığı
Kimisi ise kulaktan duyduğu
Gizemli mevsimi
Ne bahardan kalma toprak kokusu
Ne yazın yalancı baharı
Ne kışın ilk karının sevinci
Ne sonbaharın sert diliydi
Kendi içinde bir mevsim
Kimseye benzemezdi
Ayaklarını yerden keser
Seni kanatsız uçururdu
Adı ise
İnsanın içindeki Gizemli Mevsimdi..
Ne olduğunu bilmesemde, Ne olman gerektiğini biliyorum işte..
©_meczup_
M