Bir gül deseni solmuş, yanık topraklarda Gözlerinde yaşlar birikmiş, denizler kadar Omuzlarında yükler, dağlar kadar ağır Hayatın sıcağında, kavrulmuş bir nar.
Beşikten mezara, bir mücadele sahnesi Her adımda bir engel, her nefeste bir sesi Çocukluğun masumiyeti, erken solmuş sesi Kadın olmanın bedeli, ağır bir tesisi.
Aşkın ateşinde yanmış, kül olmuş kalbi Hayallerin külleri, savrulmuş rüzgarda Bir yandan anne, bir yandan eş, bir yandan yaralı Kırılmış kanatlarla, uçmaya çalışan bir kartal.
Toplumun baskısı, önyargılarının esiri Kendi sesini duyuramayan, suskun bir gemi Bir yandan hayata tutunur, bir yandan ölümü bekler Gözlerinde umut ışığı, sönmeye yakın bir meşale.
Doğum sancıları, büyütmenin zorluğu Her bir yara izi, hayatın bir kanıtı Bir savaşçı gibi dimdik durur, hayatın karşısında Yılların yorgunluğu, yüzüne çizilmiş bir iz.
Ama kadın güçlüdür, çelikten daha sert İçindeki sevgi, bir okyanusun derinliği Her şafağa yeniden doğar, umutla dolu bir kalp Hayatın çilekeş kadını, asla pes etmez.
©hasanbey.
H