Yolculuk var yine
Sabaha karşı tuttuğum nöbeti yaktım
Güya seni tamda unutacakken
Bir gece yarısı deldi hasretin bağrımı...
Uzanıp gidiyorum işte ...
Hüzünlü kentin yağmurlu akşamlarına
Seni görür müyüm ki ?
Koskoca evrenin bir köşesinde
Düşlerim vardı oysa ki
Yıkılmadan önce...
Birdi seninle ellerim
Yolların yolumdu ...
Bir insan ,bir insanı nasıl severse ;
Öyle sevmiştim oysa ki
Aynı damarda akan kan gibi..
Bir çift bakan göz gibi..
Ben sana canım dedim oysa ki
Ne bilirdim ...
Ölmeden canımı teslim etmişim ben
Ateşi avuclamışım
Kor gibi yanarken ..
Yetmemiş kelimeleri esir etmişim
Geceden de siyah olan gözlerine
Ben kendimi nerede yitirmişim ...
Meczup misali aklı terketmiş bedenim
Sınırlarımı çoktan aşmışım
Esen her rüzgar saçlarının kokusunu getirmiş
Burcu burcu...
Kaçıncı sabaha sensiz uyanışım
Ben senin için dili lal etmişim
Her bir sözüm ,sensiz terk etmiş beni
Şiir yazmışım sonra her gece kırarak kalemi
Bahara kışları yasaklamışım ;
Seni hatırlatıyor diye radyoda en hüzzam şarkı
Söyleyip durmuş benim için
Merhaba yeni gün;
Ben geldim,
Aç kapını
Yaşanmışlıklarımla..
Yeni güne seninle Merhaba
Yakılması yıkılması gereken her bir şiirin faili meçhulü ...
Aç kapını hüzünlü kentim ;
Ben geldim.
Hatırlanacak tüm anılarım
Merhaba..
©cennetce
C