Ruhum çocuk benim üstadım,
Kalemim yazmasa ne çıkar?
Derdimden mürekkep ıslatmasın kağıdı,
Ya da kafiyeli olmasın şiirlerim.
Dertlerime de,
Acılarıma da,
Yeter benim gülüşlerim...
Sonra yakarışlarım masumane,
Bir bebek edası çığlıklarım.
Düşünmesem de,
Bırakmaz peşimi,
Kalp kırıklarım...
Zorladım yaşamaya çalışmayı,
Zorladı beni yaşamaya çalıştıkça hayat.
Ne yana döndüysem,
Hangi kapıyı çaldıysam,
Halime el atmadılar,
Bir bebek edasıydı benim çığlıklarım.
Yaşamaya çalıştıkça,
Yaşatmadılar...
©fresspirit
F