Bu gece ağlarım sessizce
isyanım var benim kadere
gülmedi yüzüm hiçbir kere
ezildim kovuldum dışlandım
yapayalnız yaşarım burda
kimsem yok baksam darda
elimi uzattım kalır havada
ezildim kovuldum dışlandım
yüreğim acılar içinde tutsak
bir yudum sevgiler hep uzak
ben değil dünyam zindan bak
ezildim kovuldum dışlandım
uykusuz yorgun şu geceler
yaş doluyor hüzünlü gözler
bitmiyor başımda ki dertler
ezildim kovuldum dışlandım
bilmem kimde vardır ahım
böyle imiş belki alın yazım
doğarken yazıldı şu bahtım
ezildim kovuldum dışlandım
yaşamak isterken rüya gibi
rüzgârı ardıma katmak gibi
koşup oynamak çocuk gibi
sevgi büyüttüğüm yarınlara
(yaşatmadılar ki yaşayayım)
buğulu camlarda adım yazar
dağlarda gönlüm yüce sızlar
kurşun gibi sözler ağır yaralar
ezildim kovuldum dışlandım (ben)
©aşıkcihan
©cihan.
C