Ben güzel bir kadın değilim.
Adına şiirler yazılacak,
Kırık tellerine papatyalar asılacak bir kadın da değilim.
Hani belki benim gülüşüm de eşsiz değil...
Gözlerim ne dipsiz bir denizi,
Ne de baktıkça iç açan bir ormanı değil,
Uyku kaçıran bir kahveyi anımsatır sizlere.
Kirpiklerim kıvrımlıdır, biraz da uzunca.
İdam ipinizi asabilirsiniz kirpiklerime.
Her bir gözyaşımda keserim nefeslerinizi.
Madem öyle, katil bir kadınım ben.
Parmaklarım ince değildir benim.
Usul usul okşayamam ruhlarınızı belki.
Lâkin dili olsaydı parmaklarımın,
Okuduklarınızdan daha çok sızlatırdı yüreğinizi.
Bakın benim,
Benim sesim de güzel değildir.
Ninniler dinleyemezsiniz benden.
Lâkin feryatlarım,
Devirir yaşam umutlarınızı.
Ve ben.
Ben kırık bir kadınım insanoğlu.
Ağlamanın ne demek olduğunu henüz sekiz yaşında öğrenen...
Kanayan yaralarımın acısını
Çoktan yoksaymış iken ben,
Vazgeçmiş iken her şeyden,
Yaşatmayın beni insanoğlu.
Ölmüş ruhum bunların bıkkınlığını yaşarken,
Yaşatmayın beni...
©andeo
D