Zaman acımasızca süpürüyor benden kalanları.
Geçmişin bataklığında takılı kaldım, yaşlanıyorum.
Her gün daha fazla çürüyorum.
Sol tarafım kül olup ayrılıyor göğüs kafesimden.
Hasretle bekliyorum son parçamın yok oluşunu.
Ağma olsam, görmesem yitip giden gençliğimi.
Bir umut peşinde tüketmesem ömrümü.
Sigaramın külüne katıp hayallerimi, içimde öldürsem.
Bu çağa ayak uyduramayacağım, bana göre değil bu dünya.
Başka bir dünya yaratmaya yetmiyor gücüm.
Geride kalıyorum bugünümden.
Tutamıyorum geleceği perçeminden.
Hayat denilen kafesi kırmaya yetmiyor kalp atışlarım.
Dört duvar kırıyor kemiklerimi.
Ben yaşayamıyorum.
©bilaloruç
G