Hatıra defterimde kaldı o eski güzel günler artık uğramaz gönlüme,
Aynaya baktığımda yaşama sevincini yitirmiş birisini görmekteydim her seferinde,
Yüzümdeki tebessüm yerini bıraktı zaten hüzne,
Enkaz yerinde mahsur kalmış gibiydim sanki ben haykırsam duyuramazdım sesimi kimseye,
Hep otururdum gecenin sessizliğinde iki damla gözyaşı ile,
Zamanın nasıl geçtiğini bilemiyordum bazen boş bir bankta uyanırken buluyorum kendimi sabahın erken saatlerinde,
Ya da uyku tutmayınca olurum meyhane köşelerinde,
Kül tablası ise dolu olur izmaritle,
Bir iki kadehten sonra eşlik ediyorum o an efkârlı türkünün sözlerine,
Şiir yazamam ki ben attım masamda duran sayfaları ve elimdeki kalemi artık işime yaramaz diye,
Zaten bakışlarım şiir gibi,
Gönlüm ise virane.
Yaşayan iyi bilir kalbime saplanan bu hüznün hançerini oturup saatlerce yazmak yerine,
Yüzümdeki sahte tebessümle gizlemek istedim içimdeki sıkıntıyı kimse bilmesin diye.
Boşver be Barış deyip sır gibi içimde sakladım hayatımın zor günlerini zaten herkesin derdi kendine.
©by_solist
B