Yasım var bugün kandaş, Tanrı'ya bir yasım var.
Bugün ben beni bilmez, şu ruhu yakasım var.
Zor tutuyorum nefsi, bu cana kıyasım var.
Dolu dizgin at sürüp, dağlara çıkasım var.
Söyle bana kandaşım insan ruhu ölür mü?
De hele kandaş bana ! Heba olan ömür mü?
Yok etsem bu bedeni, yurdumu it bürür mü?
Ölü ruhu yaşatan Tanrı bunu görür mü?
Yok verecek cevabın, bilirim yüreğin hoş,
Heba oldu gençliğim, yaşıyorum ama boş,
Ey ölümün atlısı ! Ruhuma can ol da koş,
Tanrı beni duymuyor, yurdum sanki başıboş.
Kılıcımı biledim, bir de baktım elim yok !
Atımı tımarladım, atlayacak halim yok !
Yürü dedi Tanrı Ay ! Yürüyecek yolum yok !
Sonra çöktüm oturdum, ve dedim ki derdim çok.
Tanrı'yı dinliyorum, ruhum benden geçiyor,
Ben yaşamak dedikçe, ruh ölümü seçiyor,
Koşuyorum peşinden it misali kaçıyor,
Haykırdıkça duruldum ! Bengü Tanrı susuyor.
Özkan Aydoğdu
©ozkanayd
O