yaşıyorum hergün ölümün kıyısında
yaşamak deniyorsa ah! eğer ki buna
yaşama imkanı elimde idam fermanı
yaşıyorum hergün korkunun bağrında
tanıyamaz olur yılların çökmüş hüznü
armış saç sakal boşa giden bir ömrün
adım bilinmeyen meçhul kayıtlarında
yaşıyorum sessiz sedasız acısı gönlün
paha biçilemez yarasına kanıyorum
dikeni güllerime hayat yanılıyorum
yâr beni istemez olmuş ve zindan bu
yalnızlık işleyen geceye avunuyorum
ağladıkça uykusuz vakitsiz yağmurlu
gece gündüz bir başka seyir e durdu
can tükenmiş gibi sondan nefes bitti
artık geçmiş anı yalan ve yorgun' du
sorma beni bu yerde artık yokum
güneş bir başka doğar güne yolum
düştü bilmem nereye gider gönlüm
dağlar mesken bana ayaz a sustum
yaşıyorum hergün kimsesiz ligin şu rıhtımın da başı boş sandal gibiyim!
C