Ne tez bu dağların, eridi karı
Ben yazı görmeden, kışa yaslandı
Ambarlar boşaldı, kalmadı darı
Un için erkenden, Han'a yaslandı...
Esti Bad-ı Saba, yönü kıbleden
Yandı küle döndü, kışı bilmeden
Ekin dağda kaldı, hasat görmeden
Mahsulü almadan, Çöle yaslandı...
Bir Çuval buğdayı, bir tutam çayı
Bu aydan daha zor, gelecek Ay'ı
Borç veren bekler ki, ah gelse payı
Bankalar dibinde, dize yaslandı...
İnsanın nefsinden, aç kaldı kuzu
Şükürsüz sofraya, az geldi tuzu
Ders alan unutmaz, bel ki bu yazı
Yağmuru vermeyen, Hakka yaslandı...
Kurudu ekinler, dize gelmeden
Yaşayıp gitmişiz, yokluk bilmeden
Ömer der "ben" diye, Hâk'kı görmeden
Yaşayan şükürsüz, dile yaslandı...
©ömerdemir
Ö