Yaz kalemim yaz, öyle bir yaz ki,
İhanetin yüzüne yüzüne, akıt kinini.
Bitmesin mürekkebin, dinmesin ateşi,
Öyle bir yaz ki, Yazılamayan halller utansın.
Yaz kalemim yaz, gece karanlığından,
Karanlık, siyahından utansın.
Öyle bir yaz ki , geçmez alacasından,
Sabahlar, kendi ayazına utansın.
Yaz ve yine yaz kalem, usanmadan,
Zarara kaçmadan, kârı olmadan,
Yaz ki, bu aşk pazarından,
Müşterisi kaçanlar utansın.
Yaz kalemim, efkârın dinsin,
İçindekiler, yemesin içini, yaz.
Öyle bir yaz ki, sevgili kendine gelsin
kendinde olmayan, haline utansın.
Vel hasıl kelâm, bu bir kalem,
Yazılırsa güzeldir, bu devri âlem.
Utanmaz iblise sözüm yok lâkin,
Utanırsa utanır, Ademoğlu Adem.
©yılmazönür
Y