Yazamıyorum kırıldı kalemim
Duymuyor beni yüreğim
Kapattı kendini karanlıklara
Sus pus oturur hayatı sessize aldı
Çok hırpalandı kayıp oldu sözcüklerde
Bulanmaktaydı zihni yaralanmıştı
Kurtulmak istiyordu o karanlıktan
Git gide derinleşiyordu batıyordu
Son kez denedi gücünün var gücüyle
Haykırdı yerler taşlar oynamaktaydı
Daha umudunu yitirmemişti
Yeniden yeşerecekti
Fidan olup filizlenecek güle dönecek
Sen yine gelişi hatırla
Kır kalemi gitsin be usta
Bunada dayanır bu yürek
Sabrınıın sonu aydınlıkdır
zeremce
©zeremce
_