Ben Şiir yazmam,kalemi almam dedikçe,yazdıranım var.
Yakarım sayfaları kırarım kalemi,küserim mısralara.
Seviyorum yaşamayı dediğim zaman,mezarımı kazdıranım var,
Bölerim geceyi yırtıp kefeni,küserim topraklara...
Gür sesim kısılır sen gelince aklıma konuşamam,
Dilimin ucuna gelirsin söylenmez ki anlatamam.
Sancılarım ağır katlanılmaz,elde değil dayansam,
Kabusumda göz açıp senli rüyalara uyansam.
Elimi uzatıp tutarım sanki sıcaklığın öyle yakın tenime,
Vuruldum yüreğimden,sarmasın lüzum olmaz hekime,
Malı mülkü herşeyimi çalsaydınya kalbim ne diye?
Gözyaşınla sulayıp büyütüp verdiğin o çiçekler,
Kurumuş topraklarımı çevirir rengarenk bahçeye.
©kadir.dmry
K