yazgım

Nerelisin kimsin diye sordular bu sefil cana
Dedim gardaş gurbet bende derin bir yara
Göçebelik miras kalmış atalarımdan bana
Anlatayım da dinle hele kendimi sana
Adım yasin soy adım toprak bana derler dalından kopmuş sefil bir yaprak
Bir babanın büyük oğluydum
Çocukluğumda deli doluydum
Ezelden beri gönül eriydim
Ben ki taa güççükten sefil biriydim
Ağırbaşlıyım güzel huyluyum
Güldüğüme bakma sen
bulut bulut yaşla doluyum
yalanım varsa Ben ölūyūm
Mevlamın sefil bir kuluyum
Atalarım gelmiş kayı boyundan
Gelip kurulmuşlar yozgata
İpek yolundan
Özüm akdağın suyundan
Bize ağdağlılar demeleri ondan
Dedemler nevşehire kurulmuşlar sonradan
Gurur duyuyorum bundan
Yazımızı gezgin yazmış yardan
Bir hayat yaşıyorum işte sıradan seyri pervaz ediyorum dünyayı kenardan kenardan
Ayrıyım yine sıladan yuvadan yardan.
muhanet anlamaz ki haldan
iyi anlarım ben yoktan vardan
Ehvalim budur işte gardaş
Bana oldun bu yolculukta
Yoldaş sırdaş
eyvallah gönlūmü eyledin vaarol bir hoş
Tekdileğim çok şükür
eğilmedi eğilmesin mazluma
hiçbirzaman bu sefil baş gerisi boş...