Bir papatya açıyor bahçede,
Arılar etrafında uçuşuyor.
Ben bankta oturuyor,
Onları izliyorum.
Sen geliyorsun aklıma ,
Papatyaları ne çok severdin .
Arıları kovmamı isterdin benden ,
Sonra papatyayı koparırdın.
Şimdi anlıyorum herşeyi ,
O arılara yazık etmişim,
Onlar o balı hakediyor,
Sen papatyayı haketmiyorsun.
Papatyardan birini bana verirdin,
Seviyor,sevmiyor yapardık.
Hep seviyor çıkardı,
O papatyalar yalan söylerdi .
Belki de onlar bilerek çektiriyordu bu acıyı bana ,
Onları topraklarından ,
Gövdelerinden,yapraklarından ,
Ayırdığım için belki de.
Şimdi anlıyorum herşeyi ,
O papatyalara yazık etmişim.
D