Ben ölünce arkamdan yalnızca yazardı diyecekler ,
Kasvetli gecelerde , yağmur damlalarından koşarak kaçar .
Üstündeki kabanı beyaz olunca elleri cebinde gezerdi ,
Sokak lambasının altında.
Etrafı kararmis ,gözleri görmez oldu diyecekler,
Belki de hiç konuşmadan arkamdan
Yalnızca yazardı diyecekler ,
Kim bilir nereye kadar gidecek , ne zaman donecek ?
En acı olan da kimsenin bilmesini istemediği;
Ne ona soylecek ,
Ne de ondan duyamak isteyeceği sözlerdi ,
Yalnızca yazardı diyecek o da .
Hiç beklenmez bı vakitti onun için ,
Böylesine önemli olmak .
Böylesine hayata tutunmak diyecekler ,
Diyecekler tek yaptığı yazmakti diye.
Her sözünde bir cekiliski bulunurdu ,
Uykusuz gecelerde düşünürdü soluksuz !
Belki de sıkılmış bu cihanda diyecekler ,
Belki isyan etti !
Kim bilir;
Onu her daim yaşatacak biri vardı diyecekler mi !
Peki unutmadan okuyacakalar mi ?
Tek yaptığı yazmak olan bu adamı...
©eabdulbaki
E